Okno
Spójrz przez okno, na świat,
palcami przerzedĄ jego tajemnice.
Już go znasz, przecież odbija
się w Tobie jak w lustrze.
We mnie też mogłaś
go kiedyś zobaczyć,
ale nie chcę...
Jestem teraz już tylko cieniem
samego siebie.
Spójrz przez okno, na ludzi,
oddziel dobro od zła.
Już je znasz, kłócą się przecież
w Tobie każdego dnia.
Ja też je znam,
ale nie chcę,
bo po co?
Spójrz przez okno, na obłoki,
poszukaj w ich gęstwinie miłości.
Już ją znasz, budzi się w Tobie
od czasu do czasu.
Ja też ją znam, boli mnie co dnia,
gdy wstaję i dobija w samotne
wieczory.
Oto cały ja, szukam pomocy
na tym świecie, lecz tutaj
nikt nie potrafi mi pomóc...
niedziela, 16 listopada 2003